چکیده مقاله نقش پیش بینی کنندگی خودتعریفی، منزلت و حمایت اجتماعی ادراک شده با واسطه گری ویژگی های شخصیت بر رضایت و سازگاری زناشویی
در حال حاضر و با عنایت به وضعیت آمار طلاق رسمی و همچنین طلاق عاطفی که در بین زوجین کشور ایران، مشهود است بهبود سطح سازگاری و رضایت زناشویی می تواند بسیار کمک کننده باشد و این مهم نیز به نوبه خود نیازمند آن است تا بتوان متغیرهای پیش بینی کننده آن را به خوبی مشخص نمود. بر همین اساس مطالعه حاضر با هدف تعیین نقش پیش بینی کنندگی خودتعریفی، منزلت و حمایت اجتماعی ادراک شده با واسطه گری ویژگی های شخصیت بر رضایت و سازگاری زناشویی، انجام شد. این پژوهش از نظر هدف از نوع کاربردی و از نظر روش تحقیق از نوع توصیفی بوده کهجامعه آماری آن را زنان و مردان متأهل مراجعه کننده به مراکز مشاورهای و بهداشت و درمان شهر کرج در سال 1399 تشکیل داد و با بهره گیری از فرمول کوکران تعداد 392 زوج به عنوان نمونه در این مطالعه شرکت نمودند. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد با روایی و پایایی تأیید شده گردآوری گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها (با توجه به این که در مطالعه حاضر متغیر میانجی نیز مورد بررسی قرار گرفته شد)، از نرم افزار مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد و در آن ضرایب رگرسیون نشان داد که خودتعریفی، منزلت و حمایت اجتماعی ادراک شده نقش پیش بینی کننده معناداری را برای بر رضایت و سازگاری زناشویی دارند و از سویی دیگر نیز ویژگی های شخصیت در بین این روابط نقش میانجی را بر عهده دارد.
کلیدواژه های نقش پیش بینی کنندگی خودتعریفی، منزلت و حمایت اجتماعی ادراک شده با واسطه گری ویژگی های شخصیت بر رضایت و سازگاری زناشویی:
خودتعریفی ، منزلت اجتماعی ، حمایت اجتماعی ، رضایت زناشویی ، سازگاری زناشویی
